 |
| Aayam- A story by Aadi Kshetri (@TheNepalions) |
सामान्य कुराकानि सकेर उनले मेरो पाखुरालाइ दुइटै हातले च्याप्दै भनिन , "घरमा बिहेको कुरा गर्न थालेका छन , अबको एक हप्ताभित्र रिजल्ट नि आउँछ । बुबा आमासँग कुरा गर्छौ कि म आफैँ भनुँ ? " कुरा टार्दै भनेँ , " थाहा छ ! हाम्रो गाँउको गाईले बाच्छि पाएछ नि ?"कुरा टारेको बुझिछिन केरे आँखा तर्दै भनिन "हैन यो मान्छेको मलाई भित्र्याउने सोच छैन क्य हो? " । मैले पनि उनलाइ सम्झाउदै भनेँ "अल्लि दिन रोक न परिवारलाई , म आफ्नो घरमा कुरा गर्छु पहिले । त्यसै त तिम्रो बुबालाई उपाध्याय बाहुन खोजिरहेका छन । मागेर त म क्षेत्रि,त्यो पनि बेरोजगारलाई देलान जस्तो मान्दिन म"। "अनि तेसो भनेर माग्नै नगई बस्नु नि त है? गर्न दिनु अरु सँगै बिहे ,निम्तो मान्न आउनु होला नि पक्कै?" चिन्ता अनि रीस मिसाएर भनिन उनले ।
दुबैको मन राजि हुँदा हुँदै नि सँगै बस्न नपाउने भएका थिँयौ हामि । हामि दुईको बीचमा समाजले जलाएको जातभातको अग्नि थियो अनि त्यसैमाथि मेरो असम्पन्नता त्येस अग्नि माथि घिउ बनेको थियो । उनका बुबा पुराना आदर्शमा केन्द्रित भएर सोच्थे । सिधा भन्दा उनि जातिय विभेद को पुजारि थिए । यहाँ सम्म कि उनले आफ्नो पेशा अनि मैत्रि जिबनमा पनि जात जानेर व्यबहार गर्थे । म उनको जवाफमा केहि भन्न सकिन । मेरो मौनताले उनको मनलाई झन अत्ताईदियो । म तिर हेर्दै उनले आफ्नो अनुहार मलिन बनाइन । उनको आँखाको गहमा आँशु भरिदै आएको म देख्न सक्थे । खस्न ठिक्क परेका आँशुलाई रोक्दै "म भोलि आउँछु तिम्रो घर" भने ।
क्रमशः
